„O czym milczy nastolatek i co to robi Tobie?” | Terapia nastolatków #2
Kiedy w gabinecie zapada cisza...
O czym milczy nastolatek i co to robi Tobie?
Wyobraź sobie sytuację: środek sesji, kolejna minuta ciszy. Siedzący naprzeciwko Ciebie 15-latek zaciąga mocniej kaptur, wpatruje się w czubki swoich butów i na każde pytanie odpowiada wzruszeniem ramion lub krótkim „nie wiem”.
Jako profesjonalista czujesz, jak w Twoim ciele narasta napięcie. Pojawia się impuls, by dopytać szybciej, by „uratować” tę godzinę, by udowodnić sobie i czekającemu za drzwiami rodzicowi, że proces idzie do przodu.
Milczenie nastolatka w gabinecie to jedno z najbardziej obciążających doświadczeń w pracy terapeuty i psychologa.
Jednak to, co dzieje się wtedy w Tobie, jest równie ważne jak to, co dzieje się w młodym pacjencie.
Czyja to cisza?
Z perspektywy rozwojowej milczenie młodej osoby rzadko jest brakiem współpracy. Częściej pełni ono funkcję ochronną – chroni rodzącą się autonomię nastolatka przed zbyt szybkim wglądem dorosłego. Może być też jedynym dostępnym sposobem na wyregulowanie zbyt silnych emocji, dla których pacjent nie znajduje jeszcze słów.
Największa trudność nie leży jednak w samym braku słów, ale w tym, co ta cisza może wywoływać u terapeuty:
- poczucie bezradności czy lęk, że marnujemy czas i pieniądze rodziców;
- presję na efekt - myśl, że musimy zadowolić system rodzinny (tj. „naprawić” dziecko);
- przeciwprzeniesienie - nagłą chęć opiekowania się pacjentem lub przeciwnie, czyli irytację z jego wycofania.
Dlaczego zabierasz te sesje do domu?
Wielu z nas kończy taki dzień, siedząc wieczorem przy kolacji i wciąż analizując każde wypowiedziane (lub niewypowiedziane) zdanie. Zastanawiamy się: „Co mogłem zrobić inaczej?”, „Czy on jeszcze wróci?”. Ten ciężar, który czujesz w klatce piersiowej po wyjściu pacjenta, nie jest błędem w Twojej sztuce. Jest precyzyjnym, choć bolesnym czytnikiem tego, co dzieje się w wewnętrznym świecie nastolatka.
Problem pojawia się wtedy, gdy z tymi emocjami zostajesz sam/-a. Gdy nie masz przestrzeni, by odkodować te sygnały, zaczynają one prowadzić do zmęczenia i zawodowego wypalenia.
Okazuje się, że superwizja może być przestrzenią na ulgę i merytoryczną jasność. I nie chodzi tu o poznanie kilku „trików” na otwarcie pacjenta, lecz o zrozumienie dynamiki tego milczenia. Praca w superwizji to praca nad własną obecnością w tej ciszy, to poznawanie swoich sygnałów, a w końcu zdobycie umiejętności odróżnienia własnych lęków od tego, co przynosi ze sobą nastolatek.
Superwizja pozwala:
- zdjąć ciężar odpowiedzialności; uznać, że nie jesteś i nie musisz być „naprawiaczem”, ale raczej towarzyszem w tym procesie;
- odkodować swoje mechanizmy obronne; zrozumieć, dlaczego ten konkretny pacjent budzi w nas tak silne reakcje;
- odzyskać stabilność, znaleźć oparcie w sobie, by stawiać granice z empatią, nie tracąc jednocześnie przymierza z nastolatkiem.
Jeśli czujesz, że sesje z młodzieżą wyczerpują Cię bardziej niż dotychczas, lub jeśli mierzysz się z trudnością w relacji z rodzicami swoich pacjentów – zapraszam Cię do wspólnej pracy. Możesz też połączyć superwizję ze szkoleniami dla specjalistów pracujących na co dzień z młodzieżą i z rodzinami - już wkrótce poinformuję o moim nowym cyklu szkoleń (warto zaglądać na Aktualności).
Jako certyfikowana superwizorka oferuję bezpieczną przestrzeń, która nie ocenia, ale daje merytoryczne i emocjonalne wsparcie.
Zapraszam serdecznie.
Zapraszam serdecznie.
Anna Kwiatkowska
- certyfikat superwizora (nr: 20/S/2022) w Polskim Towarzystwie Integracyjnej Psychoterapii Doświadczeniowej i Edukacji Społecznej Stowarzyszenie INTRA (obecnie Polskie Stowarzyszenie Humanistyczno-Doświadczeniowe, PSHD);
- certyfikat psychoterapeuty (nr: 20/T/2016) Polskiego Towarzystwa Integracyjnej Psychoterapii Doświadczeniowej i Edukacji Społecznej Stowarzyszenie INTRA (PTIPDiES SI).
- cały biogram tutaj.
Sprawdź aktualne nabory do grup superwizyjnych lub skontaktuj się ze mną.
email: annakwiatkowska@wposzukiwaniusiebie.com.pl
tel: 795 549 494 (tylko sms)
#terapianastolatka #terapiamlodziezy #posychologmlodziezowy #psychologdzieciecy #psychoterapeutamlodziezy #psychoterapeutadzieci #superwizjaonline #superwizjaWarszawa #superwizjadlapsychoterapeutow #superwizjadlapsychologow
źr. zdj. Canva, AI.
